ساختمان فلزی مزایا ومعایب

فولاد سازه دسته ای از فولاد است که برای ساخت مصالح ساختمانی به اشکال مختلف استفاده می شود. بسیاری از اشکال سازه های فولادی به شکل یک تیرآهن کشیده و دارای نیم رخ مقطع خاص هستند. اشکال سازه ای ، اندازه ها ، ترکیبات شیمیایی ، خصوصیات مکانیکی مانند مقاومت ها ، روش های ذخیره سازی و غیره ، در اکثر کشورهای صنعتی با استانداردها تنظیم می شوند.

اکثر اشکال سازه های فلزی ، مانند تیرهای I ، دارای لحظه های ثانیه دوم بالایی هستند ، به این معنی که از نظر سطح مقطع بسیار سفت هستند و بنابراین می توانند بار زیادی را بدون افتادگی زیاد تحمل کنند.

 

مروزه، تقریباً در همه‌ی صنایع (از تجهیزات صنعتی گرفته تا محصولات نهایی) از فولاد سازه‌ای استفاده می‌شود. ساختمان‌ها، پل‌ها، برج‌ها  و انبارها با استفاده از قطعات فلزی ساخته می شوند. مهندسین استفاده از فولاد را نسبت به سایر مصالح ساختمانی برای ساخت و ساز ترجیح می‌دهند که این امر عمدتاً به دلیل مزایای بی شماری است که فولاد فراهم می‌کند. اما مانند هر چیز دیگری، در پس این حجم از مزایا، معایب گوناگونی هم وجود دارد.

 

مزایای ساختمان فلزی:

 

 مقاومت زیاد: مقاومت قطعات فلزی زیاد بوده و نسبت مقاومت به وزن از مصالح بتن بزرگتر است ، به این علت در دهانه های بزرگ سوله ها و ساختمان های مرتفع ، ساختمانهائی که برزمینهای سست قرارمیگیرند ، حائز اهمیت فراوان میباشد .

 

 خواص یکنواخت : فلز در کارخانجات بزرگ تحت نظارت دقیق تهیه میشود ، یکنواخت بودن خواص آن میتوان اطمینان کرد و خواص آن بر خلاف بتن با عوامل خارجی تحت تاثیر قرار نمی گیرد ، اطمینان در یکنواختی خواص مصالح در انتخاب ضریب اطمینان کوچک مؤثر است که خود صرفه جو یی در مصرف مصالح را باعث میشود .

 

سازه های فلزی یکی از انواع سازه در ساختمان سازی می باشد که مصالح اصلی آن از فلز (فولاد) تشکیل شده که بسیار مقاوم بوده و نیروی زیادی را تحمل می کند.

 

اتصالات بکار رفته در این نوع سازه از نوع پرچی جوش یا پیچ است که بسته به نوع اتصالات قطعات مربوطه طراحی شده و اقدامات و کنترل های مربوطه روی آن انجام می شود.

 

سازه های فلزی از پیش ساخته شده به دلیل تسریع در امر ساخت و ساز و امکان ساختن فضاهای بزرگ بدون حضور ستونهای میانی در ساختمان بسیار مورد توجه قرار گرفته و خواهان بسیاری پیدا کرده است.

 

اتصال سازه فلزی 

مارک CE

مفهوم مارک CE برای تمام محصولات ساختمانی و محصولات فولادی توسط بخشنامه محصولات ساختمانی (CPD) ارائه شده است. CPD یک دستورالعمل اروپایی است که حرکت آزادانه کلیه محصولات ساختمانی را در داخل اتحادیه اروپا تضمین می کند.

 

از آنجا که اجزای فولادی “از نظر ایمنی حیاتی” هستند ، مارک CE مجاز نیست مگر اینکه سیستم کنترل تولید کارخانه (FPC) که تحت آن تولید می شوند توسط یک سازمان صدور گواهینامه مناسب که به کمیسیون اروپا تأیید شده است ارزیابی شود. 

 

در مورد محصولات فولادی مانند مقاطع ، پیچ و مهره ها و فولاد ساخته شده ، مارک CE نشان می دهد که این محصول با استاندارد هماهنگ مربوطه مطابقت دارد. 

 

برای سازه های فولادی ، استانداردهای اصلی هماهنگ شده عبارتند از:

 

مقاطع و صفحه های فولادی – EN 10025-1

مقاطع توخالی – EN 10219-1 و EN 10210-1

پیچ و مهره های قابل بارگیری – EN 14399-1

پیچ و مهره غیر قابل پیش بارگیری – EN 15048-1

فولاد ساخته شده – EN 1090 -1

استانداردی که مارک CE سازه های فلزی سازه را پوشش می دهد EN 1090-1 است. این استاندارد از اواخر سال 2010 لازم الاجرا شده است. پس از یک دوره گذار دو ساله ، مارک CE در اوایل سال 2012 در اکثر کشورهای اروپایی اجباری می شود. [6] تاریخ پایان رسمی دوره انتقال 1 ژوئیه 2014 است.

ایندکسر